قطعنامه صلح غزه در سازمان ملل تصویب شد
پیشنویس ارائهشده از سوی ایالات متحده آمریکا در جلسه اخیر شورای امنیت سازمان ملل متحد، پس از بحث و بررسیهای فراوان، با کسب ۱۳ رأی مثبت از مجموع اعضا و دو رأی ممتنع از سوی روسیه و چین، سرانجام به تصویب رسید. این قطعنامه، که از نظر سیاسی و حقوقی یکی از مهمترین اسناد مرتبط با آینده نوار غزه در ماههای اخیر محسوب میشود، مجموعهای از مفاد و الزامات چندلایه را در خود جای داده است که هر یک میتواند تأثیر قابل توجهی بر معادلات میدانی، امنیتی و حکمرانی در این منطقه داشته باشد.
بر اساس متن قطعنامه، نخستین و شاید بحثبرانگیزترین بخش، تشکیل یک «نهاد انتقالی» است که مدیریت آن بر عهده دونالد ترامپ قرار میگیرد. این نهاد، بهعنوان ساختاری موقت و گذار، با هدف سامانبخشی به وضعیت بحرانی غزه و مدیریت روندهای سیاسی، اقتصادی و امنیتی در مرحله پساجنگ تعریف شده است. قرار است این نهاد ظرف مدت مشخص، چارچوبی برای اداره جدید غزه و تعامل با بازیگران منطقهای و بینالمللی ایجاد کند.
بند دیگر قطعنامه به اعزام یک نیروی بینالمللی اختصاص دارد؛ نیرویی چندملیتی که مأموریت اصلی آن ایجاد ثبات، نظارت بر امنیت میدانی، حمایت از غیرنظامیان و کمک به اجرای توافقات جدید در غزه خواهد بود. این نیرو قرار است جایگزین خلأ امنیتی ناشی از خروج بخش عمده نیروهای اسرائیلی از نوار غزه شود. خروج اسرائیل از بیشتر مناطق غزه، مطابق این قطعنامه، باید در قالب یک جدول زمانی مشخص و تحت نظارت همین نیروی بینالمللی و هماهنگی با نهاد انتقالی صورت گیرد.
یکی دیگر از محورهای کلیدی قطعنامه، موضوع خلع سلاح حماس است؛ اقدامی که از دید حامیان قطعنامه برای جلوگیری از تجدید درگیریها و تضمین ثبات بلندمدت ضروری دانسته میشود. روند خلع سلاح قرار است مرحلهبندی و زیر نظر تیمهای تخصصی بینالمللی انجام شود و شامل جمعآوری تجهیزات نظامی، نظارت بر توقف فعالیتهای مسلحانه و ایجاد سازوکارهای جایگزین امنیتی خواهد بود.
در نهایت، بخش پایانی این مصوبه مربوط به آینده سیاسی غزه است. بر اساس آن، پس از پایان دوره نهاد انتقالی و اجرای اصلاحات تعیینشده، اداره غزه باید به تشکیلات خودگردان فلسطین واگذار شود؛ البته به شرط آنکه این تشکیلات تغییرات ساختاری و اداری مورد نظر شورای امنیت و جامعه بینالمللی را بپذیرد و اعمال کند. هدف از این انتقال، بازگشت یک ساختار حکمرانی فلسطینی به غزه و ایجاد مسیر برای وحدت داخلی و بازسازی مشروعیت سیاسی در قلمرو فلسطین عنوان شده است. این قطعنامه، با وجود تصویب رسمی، همچنان محل بحث و تحلیل است و اجرای کامل آن به میزان همکاری طرفهای درگیر و فضای سیاسی منطقه بستگی خواهد داشت.